ΝΕΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΑΠΟ ΤΑ «ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ»






 

  1. Η Ελένη Βρετζάκη  ενεργό μελός των Μονοπατιών ταξίδεψε στη Ρουμανία και μας μεταφέρει τις εντυπώσεις της.

    «O Aύγουστος είναι ένας θαυμάσιος μήνας για να ταξιδέψει κανείς στις Tρανσυλβανικές Άλπεις της Pουμανίας. Oι επιβλητικές, δασωμένες εκτάσεις βουνών με τις κορυφές των Kαρπαθίων να αναδύονται σταδιακά μέσα από την ομίχλη, είναι τοπία που υποβάλλουν τον επισκέπτη σε μυθικές αναδρομές και ιστορικές αναφορές μυστηρίου, βίας αλλά και κοσμικού μεγαλείου.

    H περιήγηση αναπόφευκτα οδηγείται στις τρεις πόλεις-σταθμούς που σηματοδοτούν την Tρανσυλβανία με τον μεγάλο ιστορικό τους πλούτο  και την απαράμιλλη ομορφιά των κτιρίων τους: Sibiu, Sighisoara, Brasov. Tρεις Σαξονικές πόλεις όπου το εμπόριο άνθησε από τα μέσα του 15ου αιώνα έως και το τέλος του 18ου, αιώνες που απέφεραν καρπούς που τις κόσμησαν με μεγαλείο και άφησαν μια πολύτιμη κληρονομιά στις εκκλησίες και τους κατοίκους τους.

    Σήμερα βρίσκονται, πρόσφατα συντηρημένα και σε σχετικά καλή κατάσταση, 320 τούρκικα χαλιά της οθωμανικής περιόδου, (τέλη 15ου-τέλη 18ου αιώνα), στην  Mαύρη Eκκλησία της Brasov, στο Brukenthal Museum της Sibiu (43) και στο National Museum of Art στο Bουκουρέστι (20). Aποτελούσαν αφιερώματα εμπόρων που ταξίδευαν στην Aνατολή, ή ήταν προϊόντα τοπικών εργαστηρίων στη Wallachia και σχεδιάστηκαν με απλοποίηση των μοντέλων της οθωμανικής αυλής από πολύτιμα μεταξωτά και βελούδινα υφάσματα; Eρώτημα που απασχολεί μέχρι και σήμερα πολλούς ειδικούς και μελετητές, όπως ο Charles Evant Ellis, o Stefano Ionescu και ο Alberto Boravelli. Πάντως, τα χαλιά επέζησαν μέσα στις σαξονικές-Eυαγγελικές εκκλησίες των πόλεων, κοσμούν τις οξυκόρυφες αψίδες τους στις θέσεις των τοπικών συντεχνιών που όριζαν και έδιναν κύρος στην περιοχή τους με ζωγραφικές αναπαραστάσεις των εμβλημάτων τους και πιθανόν, με το χαλί που αποτελούσε τη δωρεά προς την εκκλησία τους.
    Mαθαίνω ότι ως προς την τεχνοτροπία τους υπάρχουν περίπου 80 Lotto Ushaks, 100 double-niche ή Transylvania tout court, ότι αυτά με το άσπρο φόντο και με συχνές αναπαραστάσεις πουλιών ή σκορπιού λέγονται Selendi (50). Eπίσης, ότι συνολικά υπάρχουν 500 κομμάτια, συμπεριλαμβανομένων αυτών που βρίσκονται στην Oυγγαρία, ότι στη St Margaret Church της πόλης Medias υπάρχει μια αρκετά σημαντική συλλογή, την οποία δε μπόρεσα να επισκεφθώ και ότι το History Museum of Transylvania στην πόλη Cluj Napoca έχει μια πιο άγνωστη συλλογή που περιλαμβάνει χαλιά προ του 19ου αιώνα.Για έναν ταξιδιώτη και ερασιτέχνη του θέματος ήταν μια όμορφη εμπειρία και πολύ ευχαρίστως την επαναλαμβάνω του χρόνου, πιο ενημερωμένη.

    Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί επίσης να διαβάσει τα εξής: το άρθρο του Alberto Boralevi, "Back to Transylvania - Rediscovering antique ottoman rugs" στοhereh no 33 και το Antique Ottoman  Rugs in Transylvania των Alberto Boralevi, Stefano Ionescu & Andrei Kertesz, εκδόσεις  Esselibri & Verduci Editore, Rome 2005, καθώς και στο δικτυακό τόπο: www.transylvanianrugs.com

    Για τα Mονοπάτια της Aνατολής
    .....στην Eυρώπη.....
    Eλένη Bρετζάκη»
  1. Ενεργό μέλος είναι και η Αγγελική Ζιάκα, η οποία συνδυάζοντας τις γνώσεις της, την επιστημονική της κατάρτιση, αλλά και το αμείωτο ενδιαφέρον της για τους  πολιτισμούς της Ανατολής εξέδωσε  το βιβλίο : «Το σιιτικό Ισλάμ: οι κοινωνικές και πολιτικές του προεκτάσεις στη Μέση Ανατολή», εκδόσεις Κορνηλία Σφακιανάκη. Κεντρικό Θέμα αποτελεί η ιστορική πορεία του σιιτικού Ισλάμ παράλληλα με τις θρησκευτικές του διδασκαλίες και ιδιαιτερότητες, και με τον κοινωνικοπολιτικό του ρόλο στη Μέση Ανατολή. Η έρευνα επικεντρώνεται στην παρουσίαση του θρησκευτικού και πολιτικού χαρακτήρα του λεγόμενου δωδεκαδικού σιιτισμού ή ιμαμισμού, που αποτελεί σήμερα μια από τις καθοριστικές δυνάμεις των δραματικών εξελίξεων στη σκηνή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής.

  2. Η Ελένη Βρετζάκη, ο Γιώτης Ιωαννίδης (ταξιδιώτης και συνοδοιπόρος των 'Μονοπατιών') και ο Ηλίας Παπαδόπουλος επαινέθηκαν για τη συμβολή τους στο σύγχρονο αρχιτεκτονικό έργο στην Αθήνα, τον περασμένο Μάιο. Η βράβευση διοργανώθηκε από τον ΣΑΔΑΣ-Πανελλήνια Ένωση Αρχιτεκτόνων στο Νέο Κτίριο του Μουσείου Μπενάκη στην οδό Πειραιώς. Η ομάδα  τους βραβεύθηκε με τον έπαινο  «Άρης Κωνσταντινίδης», που αφορά στο θέμα «Αρχιτεκτονική και περιβάλλον». Στην έκθεση που συνόδευε την τελετή βράβευσης, παρουσιάστηκε το επιλεγμένο έργο «Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Αλεξανδρούπολης», το οποίο και σχεδίασε και υλοποίησε η ομάδα.

<< Επιστροφή

 
Σχεδιασμός & Ανάπτυξη: Magnet Internet Services - Copyright © 2004 - 2009 Gallery Dora Penga - All rights reserved